Haklı Çıkmak mı, Anlaşılmak mı?

Bazı insanlar kendini çok açıklar.

Uzun uzun anlatır. Tekrar eder. Örnek verir.

Dışarıdan bakıldığında bu bazen“haklı çıkmaya çalışma” gibi görünebilir.

Ama çoğu zaman kişinin ihtiyacı haklı olmak değildir.

gerçekten anlaşılmaktır.

Duyulmamak Nasıl Bir Şeydir?

Duyulmamak sadece konuşmanın yarıda kesilmesi değildir.

Bazen:

hissettiğin şeyin küçümsenmesi yanlış yorumlanması “abartıyorsun” denmesi ya da söylediklerinin hiç karşılık bulmamasıdır.

Ve insan bir süre sonra yalnızca kendini anlatmaya değil, hissettiği şeyin gerçek olduğunu kanıtlamaya çalışır.

“Abartıyorsun” Denilen Çocuk

Bazı çocuklar hissettikleri şeylere yeterince alan bulamaz.

Üzüldüğünde: “çok hassassın”

Kırıldığında: “abartıyorsun”

Kızdığında: “nankörlük etme”

gibi karşılıklar alabilir.

Ve zamanla çocuk şunu öğrenebilir:

“Demek ki hissettiğim şey doğru değil.”

Sonra Ne Olur?

Yıllar sonra aynı kişi, kendini tekrar tekrar açıklarken bulabilir.

Çünkü mesele sadece anlatmak değildir.

Anlaşılmak yanlış anlaşılmamak kendi gerçekliğini koruyabilmek

olur.

Anlaşılmamak Öfke Yaratır mı?

Evet.

Çünkü insan sadece duyulmak istemez.

hissettiği şeyin bir karşılığı olsun ister.

Anlaşılmamak bazen öfke yaratır. Bazen kırgınlık. Bazen de yoğun bir yorgunluk.

Ve kişi bir noktadan sonra şunu hissedebilir:

“Kendimi anlatmaktan yoruldum.”

Neden Sürekli Açıklarız?

Bazı insanlar bir şeyi tek sefer söyleyip bırakabilir.

Bazılarıysa tekrar tekrar anlatır.

Çünkü içlerinde bir yer hâlâ şunu arıyordur:

“Bu sefer gerçekten anlaşılacak mıyım?”

Bu bir inatlaşma değildir. Bu, duyulmayı bekleyen bir ihtiyacın sesidir.

Anlaşılmak Neden Regüle Edicidir?

İnsan anlaşılınca sadece rahatlamaz.

varlığı onaylanmış gibi hisseder.

Çünkü biri seni gerçekten duyduğunda:

“Benim hissettiğim şeyin bir karşılığı var.” duygusu oluşur.

Bu yüzden anlaşılmak, insanı düzenleyen bir şeydir.

Yorucu Olan Ne?

Sürekli kendini açıklamak bir süre sonra yorucudur.

Çünkü kişi sadece konuşmaz.

aynı zamanda kendini korumaya çalışır.

Ve bazen en büyük yorgunluk, kendini tekrar tekrar anlatmak zorunda kalmaktır.

Bir noktadan sonra insan şunu fark eder:

Herkes seni aynı yerden duymayacak.

Ve bazen mesele herkes tarafından anlaşılmak değil;

kendini inkâr etmeden kalabilmektir.

İnsan bazen haklı çıkmaya değil, hissettiği şeyin gerçek olduğuna inanılmasına ihtiyaç duyar. Çünkü mesele çoğu zaman olayın ne olduğu değil, o olayın kişide ne bıraktığıdır.