Görünmeyene Yatırım: Yetişkin Hayatında Ruhsallık

Bazı şeyler çocuklukta öğrenilir.Ama etkisi çoğu zaman yetişkinlikte daha görünür hale gelir.

Kişi büyür,sorumluluk alır,hayatını kurar.

Dışarıdan bakıldığında her şey yolunda görünür.

Ama buna rağmen içeride tanımlaması zor bir eksiklik hissi olabilir.

“Her şey yerli yerinde ama ben iyi değilim.”

Bu his çoğu zaman bugüne ait değildir.

Daha önce ertelenmiş, geri planda kalmış bir yerle ilişkilidir.

Ertelenen Nasıl Geri Döner?

Ertelenen duygular ortadan kaybolmaz. Sadece biçim değiştirir.

Bazen bir boşluk hissi olarak: “Bir şey eksik ama ne olduğunu bilmiyorum.”

Bazen huzursuzluk olarak: “Her şey yolunda ama içim rahat değil.”

Bazen de:

• kaygı

• öfke

• tükenmişlik olarak kendini gösterir.

Bu noktada kişi çoğu zaman yaşadığının kaynağını anlamakta zorlanır.

Çünkü bugüne ait gibi görünen şey, çoğu zaman geçmişte ertelenmiş bir yerle ilişkilidir.

İlişkilerde Nasıl Görünür?

Ertelenen duygular sadece içeride kalmaz. İlişkilere de yansır.

Kişi fark etmeden:

• yakınlaşmak isteyip bir noktada geri çekilebilir

• anlaşılmadığını hissedebilir

• ya fazla veren ya da hızla uzaklaşan olabilir

Bazen de kişi,kendi içinde taşıdığı boşluğu ilişki üzerinden doldurmaya çalışır.

Kişi fark etmeden:

• alışverişle rahatlamaya

• yeme ya da içmeyle denge kurmaya

• ekran, iş ya da yoğunlukla kendini oyalamaya

• sürekli meşgul kalarak düşünmemeye çalışır.

Bu durumda ilişki, bir temas alanı olmaktan çok bir “tamamlama” alanına dönüşür.

Ve bu, zamanla hem kişi için hem de ilişki için zorlayıcı hale gelir.

Tekrar Eden Bir Şey

İlişkilerde yaşanan bu döngüler çoğu zaman tesadüf değildir.

Kişinin kendi iç dünyasıyla kurduğu ilişkinin yansımasıdır.

Ertelenmiş olan,çoğu zaman başka birinin varlığında daha görünür hale gelir.

Günlük Hayatta Nasıl Düzenlenir?

İçerideki boşluk hissi çoğu zaman doğrudan ifade edilmez.

Daha çok, günlük hayatın içinde çeşitli yollarla düzenlenmeye çalışılır.

Bu davranışlar çoğu zaman“fazlalık” gibi görünse de, aslında bir ihtiyaca verilen yanıttır.

Bir şeyi bastırmak değil, taşıyabilmek için yapılan bir düzenleme çabasıdır.

Ama bu çaba, asıl ihtiyacı görünür kılmaz.

Sadece bir süreliğine sessizleştirir.

Görünen ve Görünmeyen

Bu noktada ortaya çıkan şey çoğu zaman buzdağının görünen yüzüdür.

• fazla tüketim

• aşırı meşguliyet

• kontrol etme ihtiyacı gibi davranışlar görünür olur.

Ama altta kalan şey çoğu zaman, tanımlanamayan bir eksiklik, karşılanmamış bir ihtiyaç, temas edilmemiş bir duygudur.

Bu yüzden soru bazen değişebilir:

“Bunu neden yapıyorum?” yerine “Bunu yaparken aslında neyi düzenlemeye çalışıyorum?”

Peki Ne Yapılabilir?

Mesele bu duyguları ortadan kaldırmak değildir, onlarla temas kurabilmektir.

Bu temas küçük bir yerden başlayabilir:

• hızlanmak yerine durarak

• hemen çözmek yerine anlamaya çalışarak

• kendini eleştirmek yerine merak ederek

“Şu an ne hissediyorum?” diye kendi kendine anlamaya çalışarak.

Bir Yerden Başlamak

Bazen yavaşlamak ya da durmak gerektiğini fark ederiz. Ama bunu nasıl yapacağımızı bilmeyebiliriz.

Çünkü çoğu zaman hareket etmeye, üretmeye, devam etmeye alışmışızdır.

Bu yüzden durmak, boşlukta kalmak gibi hissedebilir.

Oysa bazen mesele,her şeyi tek başına çözmek değildir; anlamaya çalışmaktır.

Terapi her zaman sadece bir sorun olduğunda gidilen bir yer değildir.

Bazen:

• geride kalmış olanı görmek

• gölgede kalan tarafla temas kurmak

• anlamlandıramadığımız duygulara bir yer açmak için de bir alan olabilir.

Ve çoğu zaman değişim,tam da bu temasın kurulduğu yerde başlar.

Sonuç

Mesele daha çok yapmak değil.

biraz durabilmek içeride olana bakabilmek